Het Jerrie Journaal: De Sluisfabriek

Simmerdeis, de Sluisfabriek, weg van de snelweg.

 

Vanaf het Simmerdeisterrein kun je naar de Sluisfabriek. Met een pontje. Het tochtje duurt een paar minuten. De rust overvalt je. In de verte geluiden vanaf het festivalterrein. Aangekomen in de fabriek valt meteen iets op. De geur. De heerlijke geur van olie. Je bent in een andere wereld, meteen. Het gebouw ademt een soort rust en tegelijkertijd creativiteit uit.

 

Bezoekers zijn chill, stuk voor stuk. De heren van de voorstelling Het Kanaal zijn aan het soundchecken. Twee akoestische gitaren en oranje hesjes. Het is fijnbesnaarde waterpunk. Waar ze denken te beginnen? In de wildernis. Maar ze hebben ook mandarijntjes meegenomen.

 

De voorstelling Somnium is ook aan het soundchecken. Geluidscollages, soundscapes. Een echt goede benaming is er niet. De bezoekers zullen de show met hun koptelefoon op ondergaan. Lichteffecten, kosmisch en vaag; met iedereen gebeurt iets anders. Enige durf is wel gewenst, want je hersenen komen op onbekende plekken terecht. Dat is vast de bedoeling.

 

Bovendien hangen er foto’s in de fabriek. En staan er beeldhouwwerken. Je kunt hier een hele tijd ronddwalen en je verbazen.

 

Het sfeerbeeld wordt nog fijner. In de grote hal zitten en staan vier muzikanten. De instrumenten vallen op. Gitaar, dat is bekend. Maar ook een xylofoon en harmonium. Ook nog herkenbaar, minder dagelijks. Dan de handpan. Slecht uitgelegd: een soort grote poffertjespan. Het geluid is metalig en toch warm. Caribisch, een beetje. Maar bespeeld als een Indiaas instrument, de tabla. Het is na een paar minuten al bezwerend.

 

Wil je even weg van de snelweg van Simmerdeis. Pak een uurtje om de Sluisfabriek te ontdekken. Je wordt prettig verrast!