Het Jerrie-journaal: Simmersnein

De zondag van Simmerdeis is al jaren de familie-doe-dag van het festival. En wat was er veel te beleven! Ook Jerrie was van de partij en deelt in dit laatste journaal zijn ervaringen:

De zondagmiddag Simmerdeis

Het is  een volle bak in het Slingepark, zien we al snel deze middag. We worden als vanouds getrokken naar het piramide terrein waar kleine voorstellingen voor groot plezier zorgen.

We bezoeken er twee. Het microtheater is van hout, schattig en zeer intiem in een biechthokje. De zanger geeft ons een hartverwarmende en intens fries liedje: “Ik ha dy leaf.” Overigens niet het lied wat Paul de Leeuw en de Kast ooit zongen. Voor een half muntje zijn drie minuten van je leven alleen gericht op een prachtige stem en intensiteit.

Iets verderop is de voorstelling “Diep” in een kleine circustent. Geschikt voor ruim 30 toeschouwers. We staan rond een schijnbaar diep gat naar beneden te kijken. Er staat een tafel en wat attributen. De acteur komt vanonder de tafel en begoochelt ons door een spiegel en ingenieus pel. Niks is wat het lijkt, of toch? Alles is een weerspiegeling van…? Dit is binnenstebuiten categorie theater in optima forma.

We gaan even zitten bij de vijverbar waar DJ Okky zijn beats en bossanova’s op ons los laat. Het is de hotpsot om mensen te bekijken. Een schier eindeloze stroom van heen-en weertjes. Er wordt rondgescharreld, gegeten, gedronken en de gemoedelijkheid van alles is heerlijk. De Simmersnein is een blijvertje.

Foto: Erna van der Wijk