Het Jerrie Journaal – Simmerdeis staat in de steigers

Maandagochtend op het festivalterein. Er wordt getimmerd, gesjouwd met buitenkabels en opgebouwd. De partytenten schieten omhoog. De wind waait krachtig en de temperatuur is lekker om dit zware werk te doen. De weersvoorspellingen voor de aankomende festivaldagen zijn prachtig.

 

Aan de Lauwerszijde bij de vijver is een vreemd tafereeltje zichtbaar. Een mevrouw blijft maar roepen tussen het steigerhout door. ‘Kom hier, kom!’ Wat blijkt, haar hond is te water gegaan en is onder de steiger gekropen, met zijn pootjes in het water. Hij vertikt het om er onderweg te komen. Want dan moet het beest een stukje zwemmen en laat ie daar nou een flinke hekel aan hebben. Simmerdeisopbouwers schieten te hulp. Er wordt geroepen en bijna gesmeekt. “Kom nou alsjeblieft!” Wat gepiep en een verdwaald blafje is de enige reactie. Lokken dan maar. Een stok met aan het einde in de haast gehaalde pindakaas moet het perfecte lokmiddel zijn. Er wordt van gelikt, dat wel, maar de verleiding is niet groot genoeg.

 

De bazin gaat dan maar te water en na een paar minuten lukt het. Het beestje is danig van slag en kletsnat. Zou de hond niet weg hebben gewild om maar op tijd te zijn bij het begin van Simmerdeis? Daar houden we het maar op.

 

Donderdagavond gaan we van start. Zien we je verschijnen?