Het Jerrie-journaal: Sleepwalkers

Je kunt ze niet gemist hebben: de Sleepwalkers van Cie des Quidams. In de middag dwaalden ze al rond in het centrum van Drachten, ’s avonds vormden ze een prachtige parade door het park. Ook onze verslaggever Jerrie keek zijn ogen uit:

Simmerdeis zaterdagavond; de verbeelding is alles..

De sleepwalkers rollen, lopen of komen zwevend aan op deze zaterdagavond. Van veraf is het moeilijk te zien hoe ze het precies doen. De avond is gevallen en het Simmerdeis terrein is alweer schitterend verlicht. Iedereen kan maar één ding doen, gefascineerd kijken naar de reuze-silhouetten die voortschrijden.

De verbeelding die het oplevert is eigenlijk alles wat Simmerdeis zo mooi maakt. Je bent met zijn allen onder de indruk van hetzelfde. Ze gaan door het hele park, de 5 prachtige figuren, van binnen uit verlicht. En het is magisch, kijken en genieten. De optocht lokt volgers, als moderne rattenvangers van Hamelen.

Voordat de stoet voorbij komt, pikken we de laatste nummers van Rondé mee. De band heeft het terrein vrij moeiteloos veroverd zo merken we. Meedeinende kopjes die van puike pop genieten. Zo’n 50 meter oostwaarts van het podium staat een lichtspot die in de bossages schijnt. Een paar zeer jonge festivalgangers gebruiken het als spotlight en dansen en swingen mee op de muziek. Wanen ze zich op het podium? Het lijkt er op.

Wanneer jullie festivaljournalist huiswaarts keert, is het heerlijke rumoer van het festival nog te horen. De Sleepwalkers van Cie des Quidams spoken nog rond in mijn hoofd. En dan het besef, hierna nog maar 1 dagje.
Of vrolijker gezegd: Jippie, nog 1 dag Simmerdeis!